 Of het nu aan de muffins van Manon lag of aan het zonnetje waar we allemaal even in hebben gestaan/gezeten, ik weet het niet, maar we hebben weer eens een leuk potje volleybal gespeeld. De vorige keer toen we tegen Volley Zuid 3 speelden ging het niet zo heel goed. Die wedstrijd hadden we met 3-1 verloren, dat is ook het enige wat ik daar nog over wil zeggen. Een taak voor ons was dus nu om deze wedstrijd te winnen, vooral ook omdat onze tegenstanders die nog boven ons staan in de ranglijst slechte zaken hebben gedaan de afgelopen wedstrijden. Nu moeten we die kans grijpen en punten gaan scoren. Het is makkelijk praten, maar we moesten het nog wel even gaan doen!
De eerste set verliep eigenlijk heel goed. Dit keer werd Cindy niet afgeblokt en liet zij dan ook Volley Zuid alle hoeken van het veld zien. Ja voorin was zij goed, achterin het veld iets minder tot grote ergernis van Petra, die nu dus bijna geen set-up kreeg op het midden omdat Cindy niet goed aan het passen was. In deze set hebben we aardige lange rally’s waarop Manon vraagt om een pauze en Cindy en Marjan hun tong al op hun knieeen hangt. Gelukkig wonnen we deze eerste set overtuigend met 25-16.
En dan komt weer die beruchte 2e set. Wat hebben wij de laatste tijd een moeite om de 2e set te winnen en natuurlijk was het deze wedstrijd niet anders. Heel de set gingen we gelijk op, tot we op het eind 22-24 achter staan. Maar dankzij een geweldige servicebeurt van Joyce, die overigens heel de wedstrijd super stond te serveren, kunnen we de set toch naar ons toetrekken en winnen uiteindelijk met 26-24. Opluchting bij iedereen…we kunnen het dus wel!
Blijkbaar heeft Volley Zuid 3 hier mentaal een tik van gekregen want de 3e set winnen we weer met gemak 25-13. Verliezen en/of gelijkspelen kan niet meer, maar we willen zo graag weer eens winnen met 4-0.
De vierde set gaan we weer goed van start, de eerste 5 punten zijn voor ons. Dan komt er een leuk momentje in de wedstrijd, wat ik echt niet snel zal vergeten. Het gebeurt in een lange rally waarin beide teams maar niet aan scoren toekomen. Cindy krijgt een set-up, slaat op de armen van de tegenstander, tegenstander maakt aanval, wordt verdedigd door ons, Cindy krijgt weer een set-up, slaat weer op de armen van de tegenstander, bal komt terug, Cindy krijgt haar derde aanval (nog steeds in dezelfde rally) slaat weer precies op de armen van de tegenstander………….een grote vloek van Cindy is het gevolg omdat ze maar niet kan scoren. Wij lachen, maar gelukkig moet Volley Zuid ook lachen, alhoewel ze daarna wel even de opmerking moesten plaatsen dat er kleine kinderen naast het veld stonden. Uiteindelijk wordt het toch een punt voor ons, maar volgens mij niet gescoord door Cindy, of toch??? Wanneer je het zo lees is het misschien helemaal niet grappig, maar op dat moment was het erg leuk.
Wat ook wel leuk was voor Petra was dat zij dan toch de laatste bal van de laatste set mocht scoren omdat Cindy nu wel een goede pass gaf. Well done Meiden.
Aankomend weekend wordt zwaar. Vrijdagavond tegen Smash’66 en zaterdagavond tegen Volley 2B. Onze twee grootste concurrenten in 1 weekend. Pfffff, ik ga heel de week vroeg naar bed……
Set-up-groetjes,
Marjan |