.JPG) Je moet weten dat er bij Dames 1 aardig wat handjes worden geklapt. Voor de wedstrijd, na de wedstrijd, tijdens de time-outs, maar ook na ieder punt of het nu een gewonnen punt is of een verloren punt, wij geven elkaar altijd een klap op de handen. Voor de tegenstanders of het publiek is het misschien heel irritant, maar wij zien het meer als “Kom op, we gaan voor het volgende punt”. Afgelopen zaterdag was het weer een handjesklap wedstrijd tegen RVC Libanon. Vorige keer hadden we ze met 4-0 verslagen. Dit keer ging het toch iets moeizamer. Ik had eigenlijk ook niet anders verwacht. Wanneer je naar de standen kijkt zie je dat ze van de nummer 1 Volley 2B met 4-0 hebben gewonnen en van de nummer 3 Smash met 3-2 hebben gewonnen. Ik had dan ook zeker niet verwacht dat het makkelijk zou worden. En dat werd het ook niet. We waren aan elkaar gewaagd. De eerste set wonnen we nipt met 26-24. En toen kwam de tweede set. Je moet weten dat wij de laatste tijd nogal moeite hebben met het winnen van de tweede set. De laatste wedstrijden is het iedere keer de 2e set die aan onze neus voorbij gaat, zo ook deze. Met 23-25 verloren. De scheidsrechter kreeg er zelfs klotsende oksels van (verder goed gefloten hoor, op sommige in/uit ballen na dan die ze niet zag, maar dat was aan beide kanten dus niet zeuren verder). De derde set vond Cindy het nodig om een bal op de neus van de spelverdeelster te slaan. Cindy bood gelijk haar excuus aan, maar de spelverdeelster was not amused!! Een lelijke blik cindy’s kant op was het antwoord. Dat ze over nog meer dingen de pee erin had hoorden we later pas na de wedstrijd. Derde set dan toch maar weer even winnen, dit keer met iets meer puntenverschil dan de vorige sets 25-19.
De vierde set weet ik helaas de stand niet meer, maar wel gewonnen. Heerlijk om weer 4 punten te pakken, vooral omdat Volley 2B en Smash afgelopen weekend hebben verloren.
Na de wedstrijd feliciteer of bedank je elkaar. Ook Harm sloot achter de rij aan. Eenmaal bij de spelverdeelster aangekomen geeft ze Harm geen hand. Het zat Harm toch niet lekker en hij vraagt later toch nog even aan haar waarom zij hem geen hand geeft. Haar antwoord was zeer verrassend:
Zij vond dat Harm veel te agressief/fanatiek was vanaf de zijlijn. Harm is zich van geen kwaad bewust en zeg nog tegen haar “ik heb toch niets verkeerd tegen jullie gezegd?” Waarop zij antwoord:
“Nee niet tegen ons, maar tegen je eigen team!” Hahaha leuk!! Stel je voor dat wij Rene van Heren 1 nog als trainer hadden, jeetje wat moet zij dan wel niet gedacht/gezegd hebben.
In ieder geval dames van Libanon: wij vonden het een hele leuke pot (altijd als je gewonnen hebt natuurlijk) en wij hebben absoluut geen last van onze fanatieke trainer. We vinden het zelfs heel fijn dat hij zo meeleeft en ons af en toe op ons donder geeft.
Marjan |